کمیته مرگومیر و عوارض بیمارستان؛ جایگاه و الزامات
کمیته مرگومیر و عوارض و زیرکمیتههای مرتبط یکی از ۱۲ کمیته الزامی بیمارستان در اعتباربخشی ملی ویرایش ششم است و میتواند مشترک یا مستقل تشکیل شود. برخلاف کمیتههایی مانند اقتصاد درمان یا دارو و درمان، کتاب برای این کمیته سنجه اثربخشی جداگانه نیاورده است؛ الزامات آن در چند استاندارد پراکنده است که در ادامه جمع شدهاند.
الزامات این کمیته در استانداردها
- حضور مسئول فنی (مسئول ایمنی بیمار) در کمیته مرگومیر و عوارض الزامی است (الف-۱-۵-۲).
- کارشناس هماهنگکننده ایمنی بیمار باید در کمیتهها، بهویژه مرگومیر، فعالانه مشارکت کند و جلسات تحلیل ریشهای وقایع ناخواسته را هماهنگ کند.
- تیم رهبری و مدیریت گزارش کمیته مرگومیر را بررسی و از اجرای مصوبات آن اطمینان حاصل میکند (الف-۱-۴-۳). میزان مرگومیر یکی از شاخصهای کلیدی عملکرد است که تیم رهبری بررسی میکند.
- جلسات کمیته باید طبق آییننامه داخلی، با صورتجلسه کامل و مصوبات قابل پیگیری برگزار شود و اثربخشی مصوبات آن مانند سایر کمیتهها سنجیده شود (الف-۱-۴-۱ و ۲).
مرگومیر و عوارض مادران
در فصل مراقبت مادر و نوزاد، اطلاعات مادرانی که هیسترکتومی شدهاند یا به بخش مراقبتهای ویژه (ICU) منتقل شدهاند باید در سامانه مرگومیر و عوارض بارداری و زایمان وزارت بهداشت ثبت شود و جلسات کمیته موربیدیتی طبق دستورالعمل تشکیل و موارد ثبتشده بررسی شود.
بیماران پرخطر جراحی
در فصل جراحی، بیمار پرخطر بیماری تعریف شده که احتمال مرگومیر او در حین و پس از عمل بیش از ۵ درصد برآورد شود و به مشاوره تشخیصی، جراحی، بیهوشی و مراقبت ویژه نیاز دارد. برنامهریزی جراحی این بیماران و بیماران اورژانسی باید طوری باشد که هیچ تأخیری جان یا سلامت آنها را تهدید نکند.
منبع: راهنمای جامع استانداردهای اعتباربخشی ملی بیمارستانهای ایران، ویرایش ششم.
منبع : سایت حسابداری بیمارستان
کانال تلگرام @hospitalaccounting