حسابداری و امور مالی بیمارستانبخشنامه، تعرفه و محاسبات حقوق
جست‌وجوخبرنامه
قوانین و مقررات

آیین‌نامه ساختار و تشکیلات دانشگاه‌ها و دانشکده‌های علوم پزشکی؛ متن کامل ۵۲ ماده

زمان مطالعه: ۲۱ دقیقه۱۷ بازدید

آیین‌نامه ساختار و تشکیلات دانشگاه/دانشکده‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی و مؤسسات وابسته وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، مصوب هیأت امنا، چارچوب تعریف واحدها (از دانشگاه و دانشکده تا خانه بهداشت و پایگاه مرزی)، سطوح سازمانی، پست‌های سازمانی و فرایند تغییر تشکیلات را مشخص می‌کند. متن کامل ۵۲ ماده در ادامه آمده است؛ این آیین‌نامه را مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری وزارت بهداشت تهیه کرده است.

خلاصه آیین‌نامه

موضوعحکمماده
سطوح سازمانیحداکثر چهار سطح: ریاست، معاونت، مدیریت، گروه/اداره۳۳
تعداد معاونت‌ها و مدیریت‌هابا تأیید وزارت و مجوز هیأت امنای دانشگاه۳۵ و ۳۶
بازنگری نمودار و تشکیلات تفصیلیحداکثر هر پنج سال، با تصویب هیأت امنا و ابلاغ وزیر۴۲
کمیته ساماندهی تشکیلات۵ عضو، به ریاست رئیس دانشگاه/دانشکده۴۱
تبدیل پست‌های ممنوعغیرمدیریتی به مدیریتی، هیأت علمی به غیرهیأت علمی، اصلی و تخصصی به پشتیبانی۴۳
حذف پست ستادی و ایجاد پست اصلی و تخصصیدر واحدهای غیرستادی بلامانع است۴۵
جاری‌سازی تشکیلات مصوبواحد توسعه سازمان و تحول اداری دانشگاه۵۰
مدت اعتباریک دوره پنج‌ساله از زمان ابلاغپایانی

تصویب تشکیلات تفصیلی و نمودار سازمانی در صلاحیت هیأت امناست؛ تفاوت اختیارات هیأت امنا و هیأت‌رئیسه در این مطلب و جایگاه قانونی هیأت امنا در الزامات قانونی و اختیارات هیأت امنا آمده است. پست‌های سازمانی حاکمیتی در دستورالعمل مشاغل حاکمیتی، شرایط احراز پست‌ها در طرح طبقه‌بندی مشاغل اختصاصی بهداشت و درمان و فرایند جذب و استخدام کارکنان غیرهیأت علمی توضیح داده شده است.

متن کامل آیین‌نامه

مقدمه

در راستای سیاست‌های کلی سلامت و خط‌مشی‌های حاکم بر ساختار و تشکیلات مؤسسات آموزش عالی کشور و عنایت به سند آمایش سرزمینی آموزش عالی علوم پزشکی، آیین‌نامه ساختار و تشکیلات دانشگاه/دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی با هدف پویایی و انعطاف‌پذیری ساختار و بهبود پاسخگویی مدیریت، متناسب با محرک‌های درون و برون سازمانی و توجه به اصول زیر به تصویب هیأت امنا رسید:

  • منطقی نمودن ساختار تشکیلاتی دانشگاه/دانشکده متناسب با تنوع و تعدد مأموریت
  • هماهنگی و همسویی با سیاست‌ها و خط‌مشی‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و اسناد بالادستی
  • تناسب و تعادل در سطوح سازمانی به منظور تسهیل در امر تصمیم‌گیری
  • جلوگیری از انجام امور غیرضرور، موازی‌کاری و تداخل وظایف بین سازمان‌ها و واحدها
  • متناسب‌سازی تعداد پست‌ها و سطوح مدیریتی به منظور تسریع در امر تصمیم‌گیری

فصل اول — تعاریف و مفاهیم

بخش اول — تعاریف پایه

ماده ۱ — وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی: در این آیین‌نامه، به اختصار «وزارت» نامیده می‌شود.

ماده ۲ — دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی: مؤسسه مستقل آموزشی، پژوهشی و خدمات بهداشتی‌درمانی است که با مجوز شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی، مأموریت تربیت نیروی انسانی گروه علوم پزشکی و انجام پژوهش و ارائه خدمات بهداشتی و درمانی در یک منطقه جغرافیایی تعریف‌شده را بر عهده دارد، که در این آیین‌نامه به اختصار «دانشگاه» نامیده می‌شود.

تبصره ۱ — دانشگاه حداقل از سه دانشکده تشکیل می‌شود.

تبصره ۲ — دانشکده: واحد وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی است که حداقل دارای سه گروه آموزشی مرتبط باشد.

ماده ۳ — دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مستقل: در شرایط ویژه برای شهرستان‌های با بیش از پانصدهزار نفر جمعیت که تقاضای بالایی برای آموزش دانشگاهی دارند، با توجه به توسعه آموزش پزشکی استان و ساختار مناسب سلامت شهرستان، به پیشنهاد دانشگاه علوم پزشکی مرکز استان و پس از تصویب شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی، امکان تأسیس دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مستقل، که در این آیین‌نامه به اختصار «دانشکده» نامیده می‌شود، وجود دارد. دانشکده می‌تواند به تربیت نیروی انسانی در سطح کاردانی، کارشناسی و بعضی از رشته‌های کارشناسی ارشد و ارائه خدمات بهداشتی و درمانی بپردازد. دانشکده دارای استقلال اجرایی، اداری و مالی می‌باشد و از نظر آموزشی، مطابق سند راهبردی آمایش سرزمینی آموزش عالی سلامت، زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان فعالیت می‌کند.

ماده ۴ — مجتمع آموزش عالی سلامت: مؤسسه‌ای است که با ارتقای کاربری آموزشی و پژوهشی شبکه بهداشتی و درمانی شهرستان، برحسب نیاز منطقه، در شهرستان‌های با جمعیت بیش از یکصدهزار نفر و برخورداری از زیرساخت‌های مناسب بهداشتی و درمانی و فضای آموزشی، پس از تصویب شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی، به عنوان زیرمجموعه‌ای از دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان یا منطقه، جهت تربیت نیروی انسانی مورد نیاز نظام ارائه خدمات سلامت شهرستان یا مناطق همجوار، در مقاطع کاردانی و کارشناسی، در قالب بومی‌گزینی تشکیل می‌گردد.

تبصره — با تشکیل مجتمع آموزش عالی سلامت شهرستان، شبکه بهداشتی و درمانی و مجتمع آموزش عالی سلامت به‌صورت یکپارچه و در قالب شبکه سلامت، مرکب از سه رکن مرکز بهداشت شهرستان، بیمارستان اصلی شهرستان و مرکز آموزش بهورزی فعالیت خواهد نمود. رئیس مجتمع آموزش عالی سلامت، با حکم رئیس دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان، مسئول این شبکه خواهد بود.

ماده ۵ — پژوهشگاه: واحد تحقیقاتی با استقلال مالی و مدیریت واحد و دارای حداقل سه پژوهشکده مرتبط مصوب با مدیریت واحد و فضای فیزیکی مناسب که پس از تأیید معاونت تحقیقات و فناوری وزارت و اخذ مجوز قطعی از شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی تشکیل می‌گردد.

ماده ۶ — پژوهشکده: واحد تحقیقاتی است متشکل از حداقل سه مرکز تحقیقاتی مرتبط دارای مجوز قطعی با مدیریت واحد و فضای فیزیکی مناسب که پس از تأیید معاونت تحقیقات و فناوری وزارت و اخذ مجوز قطعی از شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی تشکیل می‌گردد.

ماده ۷ — مرکز تحقیقات: کوچک‌ترین واحد تحقیقاتی است که به درخواست بالاترین مقام مسئول دانشگاه/دانشکده متقاضی در یکی از زمینه‌های علوم پزشکی، پس از تأیید معاونت تحقیقات و فناوری وزارت، به تصویب شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی رسیده باشد.

ماده ۸ — گروه آموزشی: عهده‌دار آموزش و ارائه خدمات آموزشی در ارتباط با یکی از رشته‌ها یا شاخه‌های مصوب گروه علوم پزشکی می‌باشد. هر گروه آموزشی حداقل با ۵ عضو هیأت علمی تمام‌وقت که لااقل ۴ نفر از آنان در مرتبه استادیاری و یا بالاتر باشند، با رعایت شرایط ابلاغی معاونت آموزشی وزارت تشکیل می‌گردد.

ماده ۹ — گروه پژوهشی: عهده‌دار پژوهش و ارائه خدمات پژوهشی در ارتباط با یکی از رشته‌ها یا شاخه‌های مصوب گروه علوم پزشکی می‌باشد. گروه پژوهشی حداقل با ۳ عضو هیأت علمی تمام‌وقت که لااقل یک نفر از آنان در مرتبه پژوهشگری و دو نفر دیگر حداقل پژوهشیار باشند، با رعایت شرایط ابلاغی معاونت تحقیقات و فناوری وزارت تشکیل می‌گردد.

ماده ۱۰ — پارک علم و فناوری: واحدی است که واحدهای تحقیقاتی خصوصی و یا وابسته به سازمان‌های دولتی و غیردولتی در آن مستقر شده و تحت حمایت قرار می‌گیرند تا به خلاقیت و نوآوری بپردازند. این واحد از تسهیلات، منابع، سرمایه معنوی و زیرساخت‌های مناسب بهره‌مند بوده و موجبات توسعه فناوری و رشد اقتصادی را فراهم می‌آورد.

ماده ۱۱ — مرکز رشد (انکوباتور): واحدی که دارای امکانات مشترک، خدمات مشاوره‌ای، آموزشی و پشتیبانی برای گروه‌های کارآفرین و شرکت‌های نوپا که در حوزه فناوری مشغول به کار هستند، می‌باشد تا در نهایت بتوانند با تجاری‌سازی طرح خود، به تولید و توسعه فناوری پرداخته و وارد چرخه سودآوری و اشتغال‌زایی شوند.

ماده ۱۲ — شبکه بهداشت و درمان شهرستان: واحد مستقل نظام سلامت در سطح شهرستان است که با استفاده از زنجیره ارتباط سطوح مختلف خود، خدمات تعریف‌شده بهداشتی و درمانی جمعیت تحت پوشش شهرستان را تأمین و مدیریت می‌نماید.

ماده ۱۳ — بیمارستان: مؤسسه پزشکی است که با استفاده از امکانات تشخیصی و درمانی به منظور درمان و بهبودی بیماران اعم از سرپایی و بستری به‌صورت شبانه‌روزی تأسیس می‌گردد و انواع گوناگونی دارد.

تبصره ۱ — بیمارستان عمومی، به عنوان واحد بهداشتی و درمانی سطح دوم و سوم نظام ارائه مراقبت سلامت، با حداقل چهار بخش بستری داخلی، جراحی عمومی، زنان و زایمان و اطفال و نیز بخش‌های آزمایشگاه، داروخانه، رادیولوژی، فوریت‌های پزشکی (اورژانس) و تغذیه است که همگی اجزای لاینفک بیمارستان می‌باشند و براساس پروانه‌های تأسیس و مسئولین فنی جداگانه، صادره از سوی معاونت درمان وزارت، مجاز به فعالیت خواهند بود.

تبصره ۲ — بیمارستان تخصصی، در یک یا چند رشته تخصصی یا فوق‌تخصصی پزشکی فعالیت می‌کند.

تبصره ۳ — مرکز آموزشی درمانی: بیمارستانی است که علاوه بر ارائه خدمات تشخیصی و درمانی، مسئولیت ارائه خدمات آموزش بالینی به دانشجویان گروه پزشکی را با اخذ مجوز از معاونت آموزشی وزارت بر عهده دارد. اغلب پزشکان متخصص این مرکز از اعضای هیأت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه مربوطه می‌باشند.

ماده ۱۴ — مرکز بهداشت شهرستان: واحد مدیریتی مستقلی است که مسئول برنامه‌ریزی، هدایت، نظارت و پشتیبانی فنی و لجستیکی واحدهای ارائه خدمات بهداشتی و درمانی سطح اول در حوزه شهرستان می‌باشد. این واحد در شهرستان مرکز استان زیر نظر مرکز بهداشت استان و در شهرستان‌های دیگر زیر نظر شبکه بهداشت و درمان شهرستان مربوط است. ریاست مرکز بر عهده معاون بهداشتی شبکه بهداشت و درمان شهرستان است.

ماده ۱۵ — مرکز خدمات جامع سلامت: واحد ارائه خدمات بهداشتی و درمانی فعال در سطح اول نظام ارائه خدمات سلامت، مستقر در مناطق شهری و روستایی است که بر حسب تراکم جمعیت، یک یا چند پایگاه سلامت شهری یا خانه بهداشت روستایی را تحت پوشش دارد و به‌وسیله پزشک عمومی اداره می‌شود. این واحد، که در گذشته مرکز بهداشتی درمانی نامیده می‌شد، ضمن ارائه برخی خدمات بهداشتی تخصصی و خدمات درمان عمومی و نظارت بر فعالیت پایگاه‌ها و خانه‌های بهداشت و هدایت آنها، نیازهای خدمات درمان سرپایی و بستری جمعیت تحت پوشش خود را از طریق ارجاع و ارتباط با بیمارستان شهرستان تأمین می‌کند.

تبصره ۱ — مرکز خدمات جامع سلامت شبانه‌روزی روستایی: واحدی در مناطق روستایی است که جمعیت تحت پوشش آنان بیش از ۱۲۰۰۰ نفر است و در گلوگاه جمعیتی واقع شده و فاصله محل استقرار آنان با خودرو بیش از نیم ساعت با اولین مرکز ارائه‌دهنده خدمات بستری یا بستری موقت شامل بیمارستان یا مرکز شبانه‌روزی دیگر می‌باشد. این واحد مجهز به دو اتاق بستری موقت (کمتر از شش ساعت و به ازای هر ده هزار نفر دو تخت بستری موقت زن و مرد)، امکانات احیای قلبی‌ریوی و انجام جراحی‌های کوچک می‌باشد.

تبصره ۲ — مرکز خدمات جامع سلامت شهری‌روستایی: واحد مستقر در منطقه شهری است که تعدادی از جمعیت روستایی را با واسطه خانه بهداشت یا پایگاه سلامت روستایی یا به صورت مستقیم در پوشش خود دارند. در واقع جزو مراکز سلامت شهری ثبت می‌شود، اما اصطلاح شهری‌روستایی به آنان تعلق دارد. همچنین مرکز سلامت جامع شهری که به جمعیت روستایی خدمات مشاوره تغذیه و مشاوره روانشناس سلامتی ارائه می‌دهد، نیز مرکز سلامت جامع شهری‌روستایی تلقی می‌شود.

ماده ۱۶ — خانه بهداشت/پایگاه سلامت روستایی: محیطی‌ترین واحد ارائه خدمات بهداشتی و درمانی در سطح روستا است که زیر نظر مرکز سلامت جامع روستایی می‌باشد. هر خانه بهداشت/پایگاه سلامت روستایی بسته به شرایط جغرافیایی، به ویژه راه‌های ارتباطی، جمعیت و سایر شاخص‌های تعریف‌شده، ممکن است یک یا چند روستا را تحت پوشش خدمات خود داشته باشد.

ماده ۱۷ — پایگاه سلامت شهری: محیطی‌ترین واحد ارائه خدمات بهداشتی و درمانی در سطح شهر است که زیر نظر مرکز سلامت جامع شهری می‌باشد و کلیه خدمات بهداشتی که در روستا به عهده خانه بهداشت/پایگاه سلامت قرار دارد و بخشی از خدمات درمانی را در مناطق شهری به عهده دارد.

ماده ۱۸ — واحد تسهیلات زایمانی: در مناطقی که امکان دسترسی به بیمارستان و زایشگاه وجود ندارد، صرفا به منظور انجام زایمان طبیعی بدون عارضه و غیراورژانس برای جمعیت تحت پوشش مرکز سلامت جامع در نظر گرفته شده است. این واحد باید در جوار یک مرکز جامع سلامت شبانه‌روزی قرار داشته و مجهز به یک دستگاه آمبولانس با شرایط اعزام باشد.

ماده ۱۹ — پایگاه مراقبت بهداشتی مرزی: این واحد در پایانه‌های زمینی، دریایی، هوایی و نیز بازارچه‌های زمینی و دریایی ایجاد می‌شود و نقش سد دفاعی جلوگیری‌کننده از نفوذ بیماری‌ها به داخل کشور را براساس ضوابط و معیارهای بین‌المللی دارد. پایگاه‌های مراقبت بهداشتی مرزی براساس اهمیت پایانه مرزی، حجم جمعیت در حال تردد و زمان فعالیت پایگاه در چهار سطح زیر درجه‌بندی می‌گردند:

  • الف. پایگاه مراقبت بهداشتی مرزی ممتاز: واحدی است مستقر در مرزهایی که حجم تردد مسافر روزانه به‌طور متوسط بیش از ۱۵ هزار نفر و حجم کالای ترددشده در این مرزها حداقل ۴ برابر مرزهای درجه یک می‌باشد. این پایگاه به‌صورت ۲۴ ساعته فعال است.
  • ب. پایگاه مراقبت بهداشتی مرزی درجه یک: واحدی است مستقر در مرزهایی که دارای تردد مسافر روزانه متوسط بین ۸ هزار تا ۱۵ هزار نفر و حجم کالای مبادله‌شده در آن به‌طور متوسط ۲۰۰ کامیون می‌باشد. این پایگاه در دو شیفت صبح و عصر فعالیت دارد و با توجه به تغییر شرایط و حجم کار می‌تواند شبانه‌روزی هم فعال باشد و در یک پایانه مرزی زمینی، فرودگاه بین‌المللی و یا بندر بزرگ استقرار دارد. این پایگاه وابسته به نزدیک‌ترین مرکز سلامت جامع روستایی یا شهری بوده و زیر نظر مرکز بهداشت شهرستان اداره می‌شود.
  • ج. پایگاه مراقبت بهداشتی مرزی درجه دو: واحدی است مستقر در مرزهایی که تردد مسافر روزانه متوسط بین ۵ هزار تا ۸ هزار نفر و حجم کالای مبادله‌شده در آن به‌طور متوسط بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ کامیون است. این پایگاه همزمان با شیفت کاری مرکز سلامت جامع روستایی یا شهری تابع خود فعالیت دارد.
  • د. پایگاه مراقبت بهداشتی مرزی درجه سه: واحدی است مستقر در مرزهایی که از نظر تردد با اولویت ترانزیت بار بوده و تردد مسافر در آن به‌طور موقتی یا مقطعی صورت می‌پذیرد و روزانه کمتر از ۵ هزار نفر تردد مسافر دارد. همچنین تردد کالا در آن کمتر از ۱۰۰ کامیون یا لنج/کشتی در روز می‌باشد. این پایگاه همزمان با شیفت کاری مرکز تابع آن فعالیت دارد و وابسته به نزدیک‌ترین مرکز سلامت جامع روستایی یا شهری می‌باشد.

ماده ۲۰ — مرکز مرجع مشاوره و مراقبت بیماری‌های رفتاری: واحدی است که در زیرمجموعه مرکز بهداشت شهرستان با بسته خدمت مشخص به درمان مراجعین و بیماران مبتلا به بیماری‌های عفونی خاص و بیماری‌های ناشی از مشکلات رفتاری مانند ایدز، بیماری‌های جنسی، هپاتیت ب و معتادان می‌پردازد. این واحد به ازای ۵۰۰ هزار نفر جمعیت از یک تا چند شهرستان مجاور هم با رعایت دسترسی ایجاد می‌شود. در صورتی که یکی از این شهرستان‌ها مرکز استان باشد، بایستی در مرکز استان راه‌اندازی شود.

بخش دوم — تعاریف اختصاصی

ماده ۲۱ — ساختار سازمانی: سطوح تصمیم‌گیری، نحوه تقسیم و توزیع وظایف، سلسله‌مراتب و روابط میان اجزای سازمانی و حدود اختیارات آنها را نشان می‌دهد و شامل شرح مأموریت و وظایف، نمودار و پست‌های سازمانی می‌باشد.

ماده ۲۲ — نمودار سازمانی: تصویری است که نشانگر روابط، سلسله‌مراتب و سطوح سازمانی دانشگاه/دانشکده و واحدهای تابعه می‌باشد.

ماده ۲۳ — ضوابط تشکیلاتی: معیارهایی است که تعداد سطوح و نوع واحدها و پست‌های سازمانی، شرح وظایف آنها و چگونگی توزیع وظایف را تعیین می‌نماید.

ماده ۲۴ — واحد سازمانی: از اجزای ساختار سازمانی است که در قالب یکی از انواع سطوح سازمانی تابعه (ریاست، معاونت، مدیریت، اداره/گروه) یا وابسته، عهده‌دار انجام وظایف متجانس و مرتبط با اهداف دانشگاه/دانشکده می‌باشد.

تبصره ۱ — واحد تابعه: واحدی است که از نظر سیاست‌ها و خط‌مشی‌ها و نیز امور اداری، استخدامی، تشکیلاتی، مالی و معاملاتی تابع دانشگاه/دانشکده می‌باشد.

تبصره ۲ — واحد وابسته: واحدی است که از نظر سیاست‌ها و خط‌مشی‌ها تابع دانشگاه/دانشکده است، اما از نظر امور اداری، استخدامی، تشکیلاتی، مالی و معاملاتی مستقل می‌باشد.

ماده ۲۵ — شرح وظایف واحد: مجموعه وظایف و نقش‌هایی است که برای یک واحد سازمانی و در راستای انجام بخشی از مأموریت سازمان تعیین و ابلاغ می‌گردد.

ماده ۲۶ — تشکیلات تفصیلی: مجموعه‌ای مشتمل بر تعداد، نوع و سطح پست‌های سازمانی دانشگاه/دانشکده می‌باشد.

ماده ۲۷ — سامانه جامع تشکیلات: سامانه نرم‌افزاری است که به عنوان بانک داده‌های تشکیلاتی دانشگاه/دانشکده‌ها عمل می‌نماید و کلیه مشخصات و فرآیندهای مربوط به تشکیلات و تغییرات مربوطه به صورت مستمر در آن ثبت و ذخیره می‌شود.

ماده ۲۸ — پست سازمانی: عبارت است از جایگاهی که در ساختار سازمانی دانشگاه/دانشکده برای انجام وظایف و مسئولیت‌های مشخص پیش‌بینی و برای تصدی یک کارمند در نظر گرفته می‌شود.

ماده ۲۹ — شرح وظایف پست سازمانی: مجموعه وظایف و نقش‌هایی است که برای یک پست سازمانی و در راستای انجام بخشی از مأموریت واحد سازمانی تعیین و ابلاغ می‌گردد و مستخدم مکلف به انجام آن می‌باشد.

ماده ۳۰ — پست با نام همطراز: عبارت است از پست سازمانی با نامی که با پیش‌کد صفر و شماره متوالی ویژه جانبازان تعیین و در اول مجموعه تشکیلاتی دانشگاه/دانشکده ایجاد می‌شود و تا رسیدن خدمت مستخدم جانباز به شرایط عمومی خروج از خدمت، برای آنان در مجموعه مزبور حفظ می‌گردد. با خروج جانباز سرافراز از خدمت، پست مزبور حذف خواهد شد.

ماده ۳۱ — پست ممیزدار: پست با تصدی است که براساس تغییرات ساختاری یا تشکیلاتی یا قوانین و مقررات حاکم بر دانشگاه/دانشکده، در انتهای مجموعه پست‌های واحد سازمانی ایجاد می‌شود و تا خروج شاغل مربوطه و یا تغییرات پست برای شاغل، حفظ و در نهایت حذف می‌گردد.

ماده ۳۲ — پست بدون شماره: آن دسته از پست‌ها هستند که فرد واجد شرایط با حفظ پست سازمانی خود از محلی دیگر در این پست انجام وظیفه می‌نماید. این نوع پست‌ها می‌توانند ستاره‌دار یا بدون ستاره، به ترتیب متناسب با شرایط احراز افراد هیأت علمی یا غیرهیأت علمی باشند.

فصل دوم — سطوح سازمانی

ماده ۳۳ — بر اساس ضوابط تشکیلاتی، حداکثر چهار سطح سازمانی تابعه به ترتیب زیر در دانشگاه/دانشکده ایجاد می‌شود:

  • ریاست
  • معاونت
  • مدیریت
  • گروه/اداره

ماده ۳۴ — ریاست: اولین سطح سازمانی است که مسئول و پاسخگوی مستقیم کلیه وظایف محوله به دانشگاه/دانشکده است.

ماده ۳۵ — معاونت: دومین سطح سازمانی پس از ریاست دانشگاه/دانشکده است که انجام بخشی از وظایف مرتبط با اهداف دانشگاه/دانشکده را بر عهده دارد. تعداد معاونت‌های هر دانشگاه/دانشکده با تأیید مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری وزارت و مجوز هیأت امنای دانشگاه می‌تواند حسب ضوابط و مقررات تشکیلاتی تعیین گردد.

ماده ۳۶ — مدیریت: سومین سطح سازمانی است که انجام بخشی از وظایف معاونت دانشگاه/دانشکده را در زمینه فعالیت‌های اجرایی، مطالعاتی و تحقیقاتی بر عهده دارد. در رأس مدیریت، «مدیر» قرار می‌گیرد. تعداد مدیریت و پست سازمانی زیرمجموعه، متناسب با وظایف و مأموریت محوله، با تأیید معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت و مجوز هیأت امنای دانشگاه/دانشکده می‌تواند حسب ضوابط و مقررات تشکیلاتی تعیین گردد.

تبصره ۱ — پست‌های هر مدیریت در قالب اداره و یا گروه و یا ترکیبی از اداره و گروه بر اساس نوع وظایف سازماندهی می‌شود. لیکن برای ایجاد مدیریت، الزاما ایجاد اداره و گروه ضروری نمی‌باشد و بر حسب مأموریت و وظایف محوله، پست‌های سازمانی را می‌توان مستقیم تحت نظر مدیر و یا معاون وی پیش‌بینی نمود.

تبصره ۲ — در هر مدیریت در صورت عدم ایجاد گروه یا اداره در ذیل آن، می‌توان حداکثر یک پست معاون پیش‌بینی نمود.

ماده ۳۷ — گروه: یکی از چهارمین سطح سازمانی است که عهده‌دار انجام بخشی از وظایف معاونت و یا مدیریت می‌باشد. وجه غالب وظایف گروه مطالعاتی و تحقیقاتی است. گروه فاقد واحد تابعه است و در رأس آن «رئیس گروه» قرار دارد.

ماده ۳۸ — اداره: یکی از چهارمین سطح سازمانی است که عهده‌دار انجام بخشی از وظایف معاونت و یا مدیریت می‌باشد. وجه غالب وظایف اداره اجرایی است. اداره فاقد واحد تابعه است و در رأس آن «رئیس اداره» قرار می‌گیرد.

تبصره — در موارد خاص، ایجاد هر گونه سطح یا پست سازمانی با هماهنگی مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری و تأیید معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت انجام می‌گردد.

ماده ۳۹ — سازمان: واحد سازمانی وابسته، اما دارای شخصیت حقوقی و مالی مستقل است که عهده‌دار بخشی از وظایف دانشگاه/دانشکده می‌باشد.

ماده ۴۰ — مرکز: واحد سازمانی وابسته، اما دارای شخصیت مالی مستقل است که عهده‌دار بخشی از وظایف دانشگاه/دانشکده می‌باشد.

ماده ۴۱ — کمیته ساماندهی تشکیلات دانشگاه/دانشکده: این کمیته، مسئول ساماندهی ساختار سازمانی و تشکیلات تفصیلی دانشگاه/دانشکده می‌باشد.

الف — ترکیب اعضا:

  • ۱. رئیس دانشگاه/دانشکده (رئیس کمیته)
  • ۲. معاون توسعه مدیریت و منابع دانشگاه/دانشکده (دبیر کمیته)
  • ۳. یک نفر از اعضای هیأت امنای دانشگاه/دانشکده با انتخاب اعضای هیأت امنا
  • ۴. رئیس مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری وزارت یا نماینده تام‌الاختیار
  • ۵. نماینده دبیرخانه هیأت‌های امنا، مجامع و شوراهای وزارت

ب — شرح وظایف:

  • ۱. بررسی و تأیید نمودار سازمانی و تشکیلات تفصیلی پیشنهادی دانشگاه/دانشکده براساس ضوابط، دستورالعمل‌ها و استانداردهای ابلاغی از سوی مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری و حوزه‌های تخصصی وزارت و ارسال آن به هیأت امنای دانشگاه/دانشکده جهت تصویب
  • ۲. بررسی و تأیید نمودار سازمانی و تشکیلات تفصیلی واحدهای سازمانی توسعه‌یافته و یا تازه‌تأسیس دارای مجوز از سوی مراجع ذی‌ربط، پیشنهادی دانشگاه/دانشکده، براساس ضوابط و دستورالعمل‌های ابلاغی مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری و حوزه‌های تخصصی وزارت و ارسال آن به هیأت امنای دانشگاه/دانشکده جهت تصویب
  • ۳. هدایت، هماهنگی و پیگیری جاری‌سازی تشکیلات مصوب

فصل سوم — فرایند اجرا

ماده ۴۲ — نمودار سازمانی و تشکیلات تفصیلی دانشگاه/دانشکده حداکثر هر پنج سال یک بار توسط کمیته ساماندهی تشکیلات دانشگاه/دانشکده مورد بازنگری قرار گرفته، و پس از تصویب هیأت امنا، با امضای وزیر جهت اجرا ابلاغ می‌گردد.

تبصره ۱ — در صورت نیاز به توسعه تشکیلات تفصیلی برای واحدهای جدید و یا اصلاح سطوح سازمانی اعم از ادغام، حذف، تبدیل، تغییر و ایجاد پست یا واحد سازمانی، قبل از پایان دوره پنج‌ساله و بنا بر تشخیص هیأت امنا، پیشنهادهای تشکیلاتی مبتنی بر اصول، ضوابط، دستورالعمل‌ها و استانداردهای ابلاغی از سوی معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت، توسط واحد تخصصی تشکیلات دانشگاه/دانشکده تهیه می‌شود و پس از تأیید کمیته ساماندهی تشکیلات دانشگاه/دانشکده و تصویب هیأت امنا قابل اجرا می‌باشد.

تبصره ۲ — ایجاد پست‌های مدیریتی و سرپرستی دانشگاه/دانشکده فقط برای واحدهای جدید و یا توسعه‌یافته در چارچوب ضوابط و مقررات ابلاغی معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت انجام می‌گیرد.

ماده ۴۳ — تبدیل و تغییر پست سازمانی در موارد زیر ممنوع می‌باشد:

  • ۱. تغییر عنوان پست‌های سازمانی غیرمدیریتی و غیرسرپرستی به پست‌های مدیریتی و سرپرستی
  • ۲. تغییر عنوان پست‌های هیأت علمی به پست‌های غیرهیأت علمی
  • ۳. تغییر عنوان پست‌های اصلی و تخصصی به پست‌های پشتیبانی و خدماتی

ماده ۴۴ — ایجاد پست در واحدهای ستادی از محل حذف پست‌های بلاتصدی واحدهای … (ادامه متن این ماده در نسخه اسکن‌شده خوانا نیست.)

ماده ۴۵ — حذف پست‌های ستادی و ایجاد پست‌های اصلی و تخصصی در واحدهای غیرستادی بلامانع است.

تبصره — حذف پست‌های کارشناسی و مدیریتی نباید منجر به حذف وظیفه اصلی و تخصصی دانشگاه/دانشکده شود.

ماده ۴۶ — طرح گسترش شبکه‌های بهداشتی و درمانی دانشگاه/دانشکده هر پنج سال یک بار توسط معاونت بهداشت وزارت تهیه و پس از تأیید معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت جهت اجرا به دانشگاه/دانشکده‌ها ابلاغ می‌شود.

ماده ۴۷ — طرح سطح‌بندی واحدها و مراکز خدمات تشخیصی، درمانی و آموزشی‌درمانی دانشگاه/دانشکده هر پنج سال یک بار توسط معاونت درمان وزارت تهیه و پس از تأیید معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت جهت اجرا به دانشگاه/دانشکده‌ها ابلاغ می‌شود.

ماده ۴۸ — طرح توسعه واحدهای آموزش علوم پزشکی دانشگاه/دانشکده‌ها، مبتنی بر سند آمایش سرزمینی آموزش عالی علوم پزشکی مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی و ضوابط آن، توسط معاونت آموزشی وزارت تهیه و پس از تصویب شورای گسترش دانشگاه‌ها جهت اجرا به دانشگاه/دانشکده‌ها ابلاغ می‌شود.

تبصره — تشکیلات واحدهای فوق‌الذکر توسط کمیته موضوع ماده ۴۱ این آیین‌نامه تهیه و تنظیم و از سوی معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت ابلاغ می‌گردد.

ماده ۴۹ — طرح توسعه واحدهای پژوهش و فناوری، شامل مرکز تحقیقات، پژوهشکده، پژوهشگاه و سایر واحدهای تشکیلاتی مشابه، مبتنی بر سند آمایش سرزمینی آموزش عالی علوم پزشکی مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی و ضوابط آن، توسط معاونت تحقیقات و فناوری وزارت تهیه و پس از تصویب شورای گسترش دانشگاه‌ها جهت اجرا به دانشگاه/دانشکده‌ها ابلاغ می‌شود.

تبصره — تشکیلات واحدهای فوق‌الذکر توسط کمیته موضوع ماده ۴۱ این آیین‌نامه تهیه و تنظیم و از سوی معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت ابلاغ می‌گردد.

ماده ۵۰ — مسئولیت جاری‌سازی تشکیلات مصوب هیأت امنا، انطباق عناوین پست‌های سازمانی جدید با قدیم، تعیین تکلیف پست‌های مازاد و تنظیم صورتجلسه انتصاب شاغلینی که ارتقای پست سازمانی یافته‌اند، براساس نمودار سازمانی مصوب و قوانین و مقررات ابلاغی، بر عهده واحد توسعه سازمان و تحول اداری دانشگاه/دانشکده می‌باشد.

تبصره — تبدیل، حذف، ادغام یا جابجایی پست و تغییر عنوان پست براساس ضوابط و دستورالعمل‌های ابلاغی معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت می‌باشد.

فصل چهارم — نظارت و ارزیابی

ماده ۵۱ — مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری وزارت موظف است ضمن پایش و نظارت بر تحولات ساختار و تشکیلات دانشگاه/دانشکده‌ها، با همکاری دانشگاه/دانشکده، گزارش جامع سالانه از وضعیت ساختار سازمانی و تشکیلات تفصیلی آن را تهیه و به کمیته ساختار و فناوری‌های مدیریت ارائه نماید.

تبصره — نظارت بر انجام تغییرات تشکیلات دانشگاه/دانشکده‌ها از طریق سامانه جامع تشکیلات کشوری توسط مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری وزارت انجام می‌شود.

ماده ۵۲ — به منظور تهیه و تدوین استانداردها، معیارها، شاخص‌ها، رویه‌ها، روش‌ها و دستورالعمل‌های مرتبط با طراحی و استقرار ساختار و تشکیلات و پیگیری تعهدات ستاد وزارت و پاسخگویی به سؤالات، ابهامات و استعلامات مطروحه در خصوص مفاد این آیین‌نامه، کمیته کشوری ۷ نفره با انتخاب معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت و حکم وزیر، به عنوان رئیس هیأت امنا، با شرح وظایف ابلاغی تشکیل می‌گردد.

این آیین‌نامه مشتمل بر ۵۲ ماده و ۲۱ تبصره، برای یک دوره پنج‌ساله از زمان ابلاغ قابل اجراست و تداوم اجرای آن با تأیید «کمیته کشوری ۷ نفره» و ابلاغ از سوی هیأت امنا امکان‌پذیر می‌باشد.

منبع : سایت حسابداری بیمارستان
کانال تلگرام @hospitalaccounting

نظر شما

نظر شما پس از بررسی منتشر می‌شود. ایمیل‌تان هرگز روی سایت نمایش داده نمی‌شود.