حسابداری و امور مالی بیمارستانبخشنامه، تعرفه و محاسبات حقوق
جست‌وجوخبرنامه
حسابداری تعهدی

کلیات نظام حسابداری بخش عمومی ۱۴۰۵ به زبان ساده؛ مبنای تعهدی، صورت‌های مالی، ساختار حساب‌ها و قواعد کلیدی

زمان مطالعه: ۸ دقیقه۳۹ بازدید

این مطلب بازنویسی آموزشی فصل اول «کلیات» از «نظام حسابداری بخش عمومی (نسخه سال ۱۴۰۵)» است که خزانه‌داری کل کشور در اجرای ماده ۱۲۸ قانون محاسبات عمومی ابلاغ کرده است.

نظام حسابداری بخش عمومی چیست؟

یک مجموعه قاعده‌مند برای اینکه دستگاه‌های دولتی (مثل دانشگاه‌ها و بیمارستان‌های دولتی) رویدادهای مالی خود را شناسایی، اندازه‌گیری، ثبت، طبقه‌بندی، تلخیص و گزارش کنند. این مجموعه از مفاهیم، استانداردها، رویه‌ها و دستورالعمل‌های حسابداری تشکیل شده است.

پشتوانه علمی آن، مفاهیم نظری گزارشگری مالی بخش عمومی و استانداردهای حسابداری بخش عمومی است که سازمان حسابرسی با مشارکت خزانه‌داری کل، سازمان برنامه و بودجه و دیوان محاسبات تدوین کرده است.

سه هدف اصلی

  1. کمک به دستگاه‌ها برای پاسخگویی عمومی (نشان دادن اینکه منابع عمومی چطور مصرف شده)؛
  2. تأمین نیاز اطلاعاتی کسانی که از گزارش‌های مالی استفاده می‌کنند؛
  3. ایجاد بستر برای محاسبه بهای تمام‌شده برنامه‌ها، فعالیت‌ها، خدمات و محصولات، در راستای بودجه‌ریزی مبتنی بر عملکرد.

اجزای نظام، مثل یک زنجیره

نظام حسابداری فقط «ثبت سند» نیست. این اجزا را دارد: مفاهیم و استانداردها، ساختار و تشکیلات بخش مالی، فهرست حساب‌ها، روش گردش عملیات، کدگذاری مراکز هزینه، دستورالعمل‌های حسابداری، رسیدگی، و گزارشگری مالی و مدیریتی. این اجزا به هم زنجیر شده‌اند و برای رسیدن به اهداف، رعایت همه آنها لازم است. کتاب نظام حسابداری فقط بخشی از این زنجیره است.

مفاهیم پایه: تعریف‌ها را درست بشناسیم

  • مبنای تعهدی: رویداد مالی در زمان وقوع ثبت می‌شود، نه فقط وقتی پول دریافت یا پرداخت شد. مثلا خدمتی که در اسفند گرفته‌ایم ولی پولش را فروردین می‌دهیم، هزینه اسفند است.
  • سال مالی: از اول فروردین تا پایان اسفند هر سال.
  • دارایی: منبعی تحت کنترل واحد که منافع اقتصادی یا توان خدمت‌رسانی آتی دارد.
  • بدهی: تعهد فعلی واحد که انجامش به خروج منابع منجر می‌شود.
  • ارزش خالص: جمع دارایی‌ها منهای جمع بدهی‌ها.
  • درآمد: افزایش دارایی یا کاهش بدهی که ارزش خالص را زیاد می‌کند.
  • هزینه: کاهش دارایی یا افزایش بدهی که ارزش خالص را کم می‌کند.

صورت‌های مالی: چرا و چه چیزهایی؟

استانداردها چارچوبی می‌دهند که صورت‌های مالی هر دستگاه با سال‌های قبل خودش و با دستگاه‌های دیگر قابل مقایسه باشد. دستگاه‌هایی که از بودجه عمومی استفاده می‌کنند، علاوه بر صورت‌های مالی باید فرم‌های بودجه‌ای و مدارک صورتحساب نهایی را طبق دستورالعمل شماره ۵۴/۱۳۱۰۷۷ مورخ ۱۳۹۸/۷/۲ هم تهیه کنند (نمونه فرم‌های بودجه‌ای و اسناد و مدارک لازم).

صورت‌های مالی باید به این سؤال‌ها جواب بدهند:

  • چه منابعی در دسترس است و آیا برای مصارف سال کافی است؟
  • منابع از کجا آمده و کجا خرج شده؟
  • بهای تمام‌شده خدمات چقدر بوده و از کجا تأمین شده؟
  • مصرف منابع با بودجه مصوب منطبق بوده یا نه؟
  • برای خدمات آینده چه پیش‌بینی شده است؟

برای این کار، درباره دارایی‌ها، بدهی‌ها، ارزش خالص، درآمدها، هزینه‌ها، سایر تغییرات ارزش خالص، منابع، مصارف و وجوه دریافتی از دولت اطلاعات افشا می‌شود. البته صورت‌های مالی به‌تنهایی همه چیز را نمی‌گویند و اطلاعات مکمل (حتی غیرمالی) تصویر را کامل‌تر می‌کند.

شش جزء صورت‌های مالی

  1. صورت وضعیت مالی (همان ترازنامه: دارایی‌ها، بدهی‌ها و ارزش خالص در پایان سال)؛
  2. صورت تغییرات در وضعیت مالی (درآمدها و هزینه‌های سال)؛
  3. صورت تغییرات در ارزش خالص؛
  4. صورت مقایسه بودجه و عملکرد؛
  5. صورت جریان‌های نقدی؛
  6. یادداشت‌های توضیحی (شامل رویه‌های مهم حسابداری)؛ یادداشت‌ها بخش جدایی‌ناپذیر صورت‌های مالی است (نمونه یادداشت‌های توضیحی).

ساختار حساب‌ها و کدگذاری

حساب‌ها دو دسته‌اند: حساب‌های اصلی (کل و معین) و حساب‌های تفصیلی. حساب‌های اصلی در چهار گروه قرار می‌گیرند: صورت وضعیت مالی، صورت تغییرات در وضعیت مالی، حساب‌های انتظامی و حساب‌های بودجه‌ای.

رقم اول کد هر حساب، «طبقه» آن را نشان می‌دهد:

طبقهعنوانگروه
۱دارایی‌هاصورت وضعیت مالی
۲بدهی‌هاصورت وضعیت مالی
۳ارزش خالصصورت وضعیت مالی
۴درآمدهاصورت تغییرات در وضعیت مالی
۵درآمدهای شناسایی‌شده به نمایندگی از دولتصورت تغییرات در وضعیت مالی
۶هزینه‌هاصورت تغییرات در وضعیت مالی
۷وجوه ارسالی به خزانهصورت تغییرات در وضعیت مالی
۸حساب‌های انتظامیکنترلی
۹حساب‌های بودجه‌ایکنترلی
  • حساب کل: کد سه‌رقمی؛ رقم اول طبقه است. مثال: «موجودی نقد» = ۱۱۰ (۱ = طبقه دارایی‌ها). دفتر کل، تراز آزمایشی و صورت‌های مالی بر اساس حساب‌های کل تنظیم می‌شوند.
  • حساب معین: اجزای هر حساب کل؛ مهم‌ترین سطح برای گزارشگری و ثبت. مثال: زیر حساب کل هزینه ۶۱۰، معین ۶۱۰۰۱ جبران خدمت کارکنان و ۶۱۰۰۲ استفاده از کالاها و خدمات.
  • حساب تفصیلی: بر اساس نیاز اطلاعاتی، در جدول فهرست حساب‌ها تعریف شده است (مثلا به تفکیک ردیف بودجه، منبع، سال یا اشخاص). فهرست کامل را در فهرست حساب‌ها و کدینگ حساب‌های کل و معین ببینید.

عوامل هزینه و مراکز فعالیت

هر هزینه هنگام ثبت باید به مرکز فعالیت مربوط ردیابی شود (مثلا بخش یا واحد خدمت). جمع هزینه‌های مراکز فعالیت، ورودی سیستم حسابداری بهای تمام‌شده است؛ یعنی اطلاعات حسابداری دولتی از طریق همین مراکز وارد محاسبه بهای تمام‌شده فعالیت‌ها، خدمات و محصولات می‌شود.

قواعد کلیدی که هر ذیحساب باید بداند

نگرش کلی این نظام، استقرار مبنای تعهدی و آماده کردن زمینه مکانیزه شدن حسابداری است. طبق بند ۱ ماده ۲۶ قانون الحاق (۲)، تعریف هزینه، درآمد، دارایی، بدهی و ارزش خالص منطبق با استانداردهای حسابداری بخش عمومی است. قواعد اصلی:

  1. بستن حساب‌ها در پایان سال: بعد از تهیه صورت‌های مالی و یادداشت‌ها، حساب‌های مالی و بودجه‌ای در پایان سال بسته می‌شوند و صورت‌های مالی همراه صورتحساب نهایی در مهلت قانونی به مراجع ذی‌ربط داده می‌شود (بستن و افتتاح حساب‌ها).
  2. مهلت تعهد و پرداخت: طبق مواد ۶۳ و ۶۴ قانون محاسبات عمومی، مهلت هزینه‌های جاری تا پایان فروردین و عمرانی تا پایان شهریور سال بعد است. حساب‌های بودجه‌ای اعتبار سال جاری بسته و با پسوند «انتقالی» افتتاح می‌شوند؛ اعتبار انتقالی بابت پرداخت‌های غیرقطعی و کسری ابواب‌جمعی با همان سطح تفصیلی سنواتی به سال بعد می‌رود.
  3. خرج فقط در حد وصول و تخصیص: طبق بند (د) ماده ۲۸ قانون الحاق (۲)، همه اعتبارات فقط در حدود وصولی درآمدها و منابع عمومی، طبق موافقت‌نامه با سازمان برنامه و بودجه و در حدود ابلاغ و تخصیص قابل مصرف است.
  4. تعهد بیش از تخصیص: طبق بخشنامه ۵۷/۲۱۰۷۸۶ مورخ ۱۳۹۴/۱۱/۷، تعهدات فعلی مازاد بر ابلاغ و تخصیص باید با عنوان «ذخیره هزینه‌های تحقق‌یافته» (به تفکیک اشخاص) شناسایی و گزارش شود. مسئولیت ایجاد این تعهد با بالاترین مقام واحد است و مسئولیت ذیحساب، شناسایی و گزارش کامل این بدهی‌هاست.
  5. یک فهرست حساب و یک مجموعه صورت مالی: فهرست حساب‌های عملیات جاری، سرمایه‌ای و ... مشترک است و صورت‌های مالی یکجا تهیه می‌شود.
  6. دارایی‌ها و استهلاک: موجودی‌ها و دارایی‌های ثابت و نامشهود طبق استانداردها و شیوه‌نامه دارایی‌ها شناسایی و گزارش می‌شوند؛ استهلاک طبق پیوست ۵.
  7. صورت‌های مالی تلفیقی: همه منابع وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی (بودجه‌ای و غیربودجه‌ای) باید یکپارچه طبق همین نظام شناسایی شوند (دستورالعمل صورت‌های مالی تلفیقی).
  8. یادداشت‌های توضیحی طبق الزامات افشای استانداردها تهیه می‌شوند؛ نمونه آن در پیوست ۳ آمده است.
  9. حساب‌های داخلی اضافه: واحد برای گزارش‌های داخلی می‌تواند حساب انتظامی یا تفصیلی بیشتری بسازد، ولی این حساب‌ها نباید در صورت‌های مالی و فهرست حساب‌ها بیاید.
  10. شرکت‌های دولتی: اگر دریافتی بابت اعتبارات هزینه مشمول استاندارد ۱۰ (کمک‌های بلاعوض دولت) نباشد، در دفاتر منابع عمومی طبق همین نظام ثبت می‌شود.
  11. اصلاح اشتباهات: طبق استاندارد ۱۰ بخش عمومی عمل می‌شود؛ و سطح اهمیت در حساب‌های مرتبط با خزانه (مثل وجوه ارسالی بابت درآمد عمومی، مطالبات از خزانه، انتقال به خزانه) یک ریال است؛ یعنی هیچ اختلافی، هرچقدر کوچک، قابل چشم‌پوشی نیست.
  12. رویه‌های یکسان (برای امکان تلفیق، طبق استاندارد ۱۵):
موضوعرویه حسابداریاستاندارد
اندازه‌گیری دارایی ثابت مشهود پس از شناختروش بهای تمام‌شدهاستاندارد ۵ بخش عمومی
اندازه‌گیری دارایی نامشهود پس از شناختروش بهای تمام‌شدهاستاندارد ۷ بخش عمومی
بهای تمام‌شده موجودی‌هااولین صادره از اولین وارده (FIFO)استاندارد ۶ بخش عمومی
سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدتاقل بهای تمام‌شده و خالص ارزش فروشاستاندارد ۱۵ (بخش انتفاعی)
سرمایه‌گذاری در واحدهای وابسته و مشارکت خاصروش ارزش ویژهاستانداردهای ۱۶ و ۱۸ بخش عمومی
سرمایه‌گذاری در واحدهای تحت کنترلروش ارزش ویژهاستاندارد ۱۸ بخش عمومی
  1. حساب‌های اعتباری: طبق بند ۳ بخشنامه ۵۵/۲۰۹۵۲۷ مورخ ۱۴۰۲/۱۰/۲۷ و استاندارد ۱۹، اعتبار در دسترس «نقد» محسوب می‌شود؛ هنگام تخصیص اعتبار بانکی به حساب اعتباری، ثبت دریافت وجه نقد (فصل دوم یا چهارم) زده می‌شود، گردش بانکی حساب اعتباری ثبت ندارد و فقط هنگام پرداخت به اشخاص ثبت پرداخت انجام می‌شود.
  2. صورت جریان‌های نقدی: رعایت استاندارد ۱۹ الزامی است.

جمع‌بندی در یک نگاه

  • ثبت تعهدی، سال مالی فروردین تا اسفند.
  • شش صورت مالی، و یادداشت‌ها جدایی‌ناپذیر.
  • ۹ طبقه حساب؛ رقم اول کد = طبقه؛ حساب کل ۳ رقمی؛ معین مهم‌ترین سطح.
  • هزینه‌ها به مراکز فعالیت ردیابی می‌شوند تا بهای تمام‌شده درآید.
  • تعهد بیش از تخصیص ← ذخیره هزینه‌های تحقق‌یافته و مسئولیت بالاترین مقام.
  • در حساب‌های خزانه، سطح اهمیت یک ریال است.

منبع : سایت حسابداری بیمارستان
کانال تلگرام @hospitalaccounting

نظر شما

نظر شما پس از بررسی منتشر می‌شود. ایمیل‌تان هرگز روی سایت نمایش داده نمی‌شود.