دستورالعمل جامع شرایط، شاخص ها و ضوابط واگذاری خدمات خودرو در دانشگاه های علوم پزشکی

مقدمه

این دستورالعمل در راستای ماده ۱ قانون احکام دائمی برنامه های توسعه ای کشور و در اجرای مفاد ماده ۵۵ آئین نامه مالی و معاملاتی دانشگاه/دانشکده های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، به منظور تعیین استانداردهای مرتبط و چگونگی انجام فعالیت های مرتبط با امور خودرویی و همچنین ساماندهی نیروهای شاغل آن حوزه تدوین گردید. لذا مفاد این دستورالعمل بر کلیه ضوابط، دستورالعمل ها و بخشنامه های مرتبط مقدم می باشد.

در این بخش «شرایط، شاخص ها و ضوابط واگذاری خدمات خودرو با راننده در دانشگاه ها و دانشکده های علوم پزشکی» در ۲۳ ماده و ۲۵ تبصره ارائه می گردد. این ضوابط می بایست در مفاد اسناد و مستندات مناقصات و قراردادها ملاک عمل قرار گیرد.

نکته: قراردادهای جاری دانشگاه ها در زمینه واگذاری خدمات خودرو با راننده و یا خودروی در اختیار، تا پایان مدت قرارداد لازم الاجرا بوده و پس از اتمام قرارداد، رعایت مفاد این دستورالعمل در قراردادهای جدید الزامی می باشد.

تعاریف و اختصارات

واژگانی که در این دستورالعمل به کار برده شده، به شرح زیر تعریف می گردند:

• الف مؤسسه: دانشگاه/دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی/مؤسسه/انستیتو/مرکز.
• ب مناقصه: فرآیندی است رقابتی برای تامین کیفیت مورد نظر (طبق اسناد مناقصه) که در آن تعهدات موضوع معامله به مناقصه گری که مناسب ترین قیمت را پیشنهاد کرده باشد، واگذار می شود.
• ج مناقصه گزار: موسسه و یا واحد تابعه ای از موسسه است که نسبت به برگزاری مناقصه اقدام می نماید.
• د مناقصه گر: شخص حقیقی و یا حقوقی است که اسناد مناقصه را دریافت و در مناقصه شرکت کند.
• ه پیمانکار: شخص حقوقی یا حقیقی طرف قرارداد کارفرما است که اجرای موضوع پیمان را بر اساس اسناد و مدارک پیمان بر عهده گرفته است. نمایندگان و جانشین های قانونی پیمانکار در حکم پیمانکار می باشند.
• و کارفرما: موسسه و یا واحد تابعه ای از موسسه است که اجرای عملیات موضوع پیمان را بر اساس اسناد و مدارک پیمان به پیمانکار واگذار می نماید.
• ز خودرو در اختیار موسسه: خودروهای با راننده ای است که از طریق انعقاد قرارداد با بخش خصوصی به منظور انجام ماموریت های درون شهری و برون شهری بکارگیری می شود.
• ح کمیته کارشناسی امور خودروئی: کمیته ای است که پنج عضو پیشنهادی آن (موضوع ماده ۴) با تایید معاون توسعه مدیریت و منابع به مدت یکسال جهت تصمیم گیری در خصوص امور خودروئی منصوب می گردد و در این بخشنامه به اختصار به کمیته کارشناسی نامیده می شود.
• خ خودرو آنکال: خودرویی است که در ساعات کشیک (خارج از ساعات موظفی و روزهای تعطیل) قابل دسترسی و آماده اعزام به محل خدمت می باشد.

بخش اول: شرح خدمت پیمانکار

ماده ۱

انجام کلیه امور خدمات خودرویی (امور ترابری درون شهری، برون شهری) مورد نیاز کارفرما با استفاده از خودروهای تامین شده توسط پیمانکار با لحاظ کلیه مسائل ایمنی و مراعات دقیق قوانین و مقررات رانندگی توسط پیمانکار در مسیرها و زمان های تعیین شده برابر برنامه تنظیمی کارفرما.

ماده ۲

پیمانکار متعهد به رعایت اصول اخلاق حرفه ای توسط کلیه رانندگان تحت پوشش خود به شرح ذیل می باشد:

• شرکت در دوره های آموزشی تعیین شده در قبل و حین خدمت به تشخیص کمیته کارشناسی.
• احترام و برخورد مناسب با کلیه مراجعین اعم از مسئولین، کارکنان و …
• رعایت ضوابط ایمنی هنگام انتقال و جابجایی کارکنان.
• رعایت آراستگی ظاهری و نظافت کامل اعم از لباس متعارف و اداری، اصلاح و مرتب بودن موی سر و صورت و …
• استفاده از تلفن همراه فقط در مواقع ضروری.
• پرهیز از هر عملی که موجب اختلال در روند کار در حین انجام وظیفه شده همانند (گوش دادن به رادیو و ضبط صوت با صدای بلند و …).
• ممنوعیت کشیدن سیگار و استعمال هر نوع دخانیات.
• حفظ اسرار و اطلاعات مربوط به سازمان و عدم انتشار اخبار و اطلاعات.
• رعایت شئونات اداری و سازمانی در برخورد با کلیه مراجعین و همکاران.

بخش دوم: صلاحیت های حرفه ای رانندگان

ماده ۳

دارا بودن شرایط ذیل برای راننده الزامی می باشد:

• دارا بودن تابعیت ایرانی.
• اعتقاد به دین مبین اسلام یا یکی از ادیان شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.
• التزام به قانون اساسی، مقررات اخلاقی اسلامی و ضوابط حاکم در جمهوری اسلامی ایران.
• حداقل سن ۲۳ و حداکثر سن ۶۵ سال.
• دارا بودن کارت پایان خدمت یا معافیت (آقایان).
• دارا بودن حداقل مدرک تحصیلی دیپلم.
• دارا بودن گواهینامه مجاز و معتبر وفق قوانین و مقررات اداره راهنمایی و رانندگی.
• عدم سوء پیشینه کیفری.
• نداشتن منع به کارگیری در دستگاه های دولتی به موجب آراء مراجع قانونی و قضایی.
• اخذ صلاحیت عمومی رانندگان طرف قرارداد از مدیریت گزینش موسسه.
• التزام اخلاقی جهت حضور در وقت اداری و ارائه سرویس مورد درخواست.
• عدم اعتیاد به مواد مخدر و سایر مواد اعتیاد آور.
• عدم استعمال هرگونه دخانیات (سیگار، پیپ، ویپ، پاد و …).
• پوشیدن لباس فرم مناسب بنا به تأیید و تشخیص کارفرما.
• اخذ تضمین مناسب از راننده توسط پیمانکار.
• انجام معاینات و تأییدیه پزشکی طب کار (کارت سلامت) در بدو ورود راننده (حداکثر تا ۱۵ روز بعد از شروع قرارداد).
• داشتن سلامت جسمانی جهت انجام امور مربوط به رانندگی از جمله قدرت بدنی و توانائی حرکتی لازم.
• داشتن سلامت روحی و روانی از جمله دقت، تمرکز حواس، هوشیاری، امانت داری و صداقت.

تبصره ۱: سایر شرایطی که با توجه به مقتضیات کلی محل خدمت می تواند حائز اهمیت باشد، بنا به تشخیص کارفرما قابل تغییر یا افزودن می باشد.

تبصره ۲: در راستای اجرای قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، داوطلبین متاهل و دارای فرزند در صورت شرایط یکسان با دیگر متقاضیان در اولویت می باشند.

بخش سوم: شرح وظایف و اختیارات کمیته کارشناسی امور خودرویی

ماده ۴

قبل از تامین هرگونه خودرو، اخذ مجوز به کارگیری خودرو از کمیته کارشناسی امور خودروئی الزامی می باشد. اعضا پیشنهادی کمیته کارشناسی در دانشگاه ها/دانشکده های علوم پزشکی به شرح ذیل می باشد:

1. مدیر امور پشتیبانی و رفاهی به عنوان رئیس کمیته.
2. رئیس/مسئول اداره نظارت بر خدمات عمومی یا مسئول واحد نقلیه به عنوان عضو کمیته.
3. رئیس اداره مناقصات و قراردادها به عنوان عضو کمیته.
4. نماینده مدیریت امور مالی به عنوان عضو کمیته.
5. نماینده مدیریت بودجه به عنوان عضو کمیته.
6. مدیر واحد درخواست کننده به عنوان مدعو حسب مورد بدون حق رأی.

تبصره ۱: دبیر این کمیته به تشخیص مدیر امور پشتیبانی و رفاهی موسسه انتخاب می گردد.

تبصره ۲: با توجه به اینکه تشکیلات سازمانی دانشگاه های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی از نظر حجم فعالیت و گستردگی و به تبع آن از لحاظ سطوح سازمانی پیش بینی شده متفاوت می باشد، لذا اعضاء یا مقام همتراز، جایگزین سمت های سازمانی فوق الذکر می گردد.

ماده ۵

شرح وظایف کمیته کارشناسی امور خودروئی حسب شرایط و بر اساس مواد ذکر شده در این آئین به شرح ذیل می باشد:

• تشکیل جلسات مستمر به منظور برنامه ریزی در خصوص به کار گیری خودرو در سطح دانشگاه و واحدهای تابعه.
• تعیین قیمت پایه جهت هر خودرو.
• تعیین شیوه پرداخت به روش های مندرج در این آئین نامه.
• تعیین ضرایب آنکالی، اضافه کاری و حق ماموریت.
• تعیین شیوه تهیه لباس با فرمت مشخص.
• تعیین سنوات کارکرد (عمر یا مدل خودرو).
• تعیین شیوه پرداخت بیمه های مکمل در صورت امکان.
• تعیین قیمت پایه برای برگزاری مناقصه.
• بررسی پیشنهاد تعدیل قیمت در حین قرارداد بر اساس درخواست پیمانکار با ارائه طرح توجیهی در شرایط خاص.
• بررسی و تعیین تعداد خودرو واحدها بر اساس مقررات موضوعه.
• تعیین و تصویب دوره های آموزشی برای رانندگان در حیطه (مسائل فنی و ایمنی خودرو، بازآموزی قوانین راهنمایی و رانندگی، کمک های اولیه، تشریفات مرتبط، مسائل امنیتی و حراستی و …).

بخش چهارم: نحوه تامین خودرو با راننده

ماده ۶

در مواردی که دانشگاه قصد بکارگیری خودرو از شرکت های پیمانکاری داشته باشد؛ به صورت کلی اقدامات مربوط به تأمین خودرو از طریق شرکت طرف قرارداد یا شرکت های دارای صلاحیت که به تایید کمیته کارشناسی امور خودروئی رسیده باشد، صورت می پذیرد.

تبصره ۱: استفاده از سایر روش های تامین خودرو با تشخیص کمیته کارشناسی امور خودروئی با ارائه دلایل توجیهی وفق ضوابط و مقررات فرادستی (آئین نامه چگونگی بکارگیری و استفاده از خودرو در دستگاه های دولتی) بلامانع می باشد.

تبصره ۲: اخذ تایید صلاحیت مهارتی رانندگان در مراکز استان به عهده اداره/واحد نقلیه مرکزی و در سایر شهرستان ها واحدهای متناظر آنها خواهد بود.

تبصره ۳: ضروری است فرایند به کار گیری رانندگان توسط پیمانکار با نظارت مدیریت امور پشتیبانی و رفاهی صورت پذیرد.

بخش پنجم: ویژگی های فنی خودرو

ماده ۷

ضروری است پیمانکار دارای تاییدیه های لازم در زمینه موضوع قرارداد از مراجع صلاحیتدار باشد و موظف است از وسایل نقلیه استاندارد و مورد تایید کارفرما با مشخصات فنی مناسب استفاده نماید. بدیهی است ارزیابی فنی و بررسی تمامی خودروها از جهت دارا بودن تمامی شرایط و استانداردهای لازم و کافی بر عهده پیمانکار می باشد.

تبصره ۱: در صورتیکه در اثر قصور پیمانکار در ارتباط با رفع نقایص فنی وسایل نقلیه بکار گرفته شده، خسارت جانی و یا مالی وارد آید، پیمانکار مسئول جبران آن خسارت و پاسخگویی به مراجع ذیصلاح می باشد.

تبصره ۲: تاییدیه نهایی خودروها از نظر فنی و دارا بودن شرایط لازم جهت استفاده در انجام موضوع قرارداد، با مسئول نقلیه واحد مربوطه خواهد بود.

ماده ۸

پیمانکار جهت اجرای موضوع قرارداد برای کلیه خودروهای به کارگیری شده موظف به رعایت نکات به شرح ذیل می باشد:

• الف) اخذ و ارائه بیمه نامه معتبر یکساله شخص ثالث و سرنشین، مناسب با نوع کاربری خودرو (آژانس، کرایه، مسافربر و …) با رعایت قوانین بیمه ای و پوشش تعهدات لازم به پیمانکار.
• ب) اخذ و ارائه کارت معاینه فنی معتبر.
• ج) مجهز بودن به تجهیزات ایمنی اعم از زنجیر چرخ، کپسول آتش نشانی استاندارد و …
• ه) سالم بودن خودرو از منظر ظاهری و فنی (رعایت آراستگی ظاهری بدنه خودرو، تصادفی و بتونه شده نباشند و …)، سلامت و نظافت داخل خودرو، صندلی، داشبورد، چراغ ها و …
• د) سالم بودن سیستم گرمایشی و سرمایشی متناسب با فصول سال.
• و) تامین و نصب جی پی اس مورد نظر کارفرما بر روی کلیه خودروها (در صورت لزوم).
• ز) رعایت حداکثر تعداد سرنشین مطابق ظرفیت مندرج در کارت شناسایی خودروهای طرف قرارداد و بیمه نامه.

تبصره ۱: پیگیری صدور بیمه نامه های شخص ثالث خودروها، حداقل ده روز قبل از سر رسید بیمه نامه ها بعهده پیمانکار می باشد.

ماده ۹

جهت اجرای موضوع دستورالعمل مذکور، پیمانکار موظف به استفاده از خودروی سواری ترجیحا با حداکثر ۷ سال، وانت حداکثر ۱۰ سال و مینی بوس با حداکثر ۲۵ سال کارکرد با تائید مسئول نقلیه واحد می باشد.

تبصره ۱: به کارگیری خودرو با عمر بالاتر از میزان اعلامی در این ماده با لحاظ ویژگی های فنی خودرو و با تشخیص کمیته کارشناسی امور خودروئی با ارائه دلایل توجیهی امکان پذیر می باشد.

ماده ۱۰

در صورت بروز نقص فنی و خرابی، تصادف و یا مواردی از این قبیل، پیمانکار موظف است در اسرع وقت خودروی همسان و مناسب دیگری با تایید کارفرما جایگزین نماید؛ بنحوی که فرآیند خدمت رسانی دچار اختلال نگردد.

بخش ششم: نظارت و ارزیابی

ماده ۱۱

نظارت بر اجرای قرارداد بر اساس چک لیست تنظیم شده (طبق پیوست شرایط واگذاری) صورت می گیرد. این چک لیست جزء اسناد مناقصه بوده و ضروری است به رویت و امضا طرفین قرارداد رسیده باشد.

تبصره ۱: شرایط کلی پرداخت به پیمانکار مبتنی بر میزان امتیاز کسب شده از چک لیست نظارتی و همچنین شرایط جرایم و اخطارها و نیز شرایط فسخ قرارداد و ضبط تضامین انجام تعهدات شرکت بر اساس مفاد قرارداد توسط کارفرما تعیین و ابلاغ می گردد.

تبصره ۲: موضوعات مورد اشاره در چک لیست تنظیم شده در این دستورالعمل (پیوست شماره دو)، می تواند بر اساس تصمیم واحد مورد بازنگری و اصلاح قرار گیرد.

بخش هفتم: تعرفه پرداخت خدمات

الف) نحوه محاسبه قیمت پایه — ماده ۱۲

جهت تعیین مبلغ پرداختی به هر خودرو، موسسه می تواند یکی از سه شیوه زیر یا ترکیبی از آنها را بر اساس مجموعه مقتضیات و شرایط استانی خود بررسی و انتخاب نماید.

روش اول (بر پایه کنترل تردد GPS): بر اساس استعلام سالیانه نرخ نامه ساعتی خودرو از اتحادیه تاکسیرانی استان مذکور یا شورای شهر و پرداخت به صورت ترکیب عملکرد پیمایش خودرو به کیلومتر مطابق با کنترل تردد GPS و ساعت حضور.

مثال: در این روش هر خودرو حداقل بایستی ۱۷۵ ساعت در ماه در اختیار موسسه باشد و یا حداقل ماهیانه ۸۰۰ کیلومتر پیمایش را طی کند که میزان پیمایش به تشخیص کمیته کارشناسی امور خودروئی تا ۲۰ درصد قابل افزایش می باشد. پرداخت به راننده در این روش به شرط رعایت حداقل پیمایش و حداقل حضور که مورد تایید کمیته می باشد.

روش دوم (بر پایه سرویس انجام شده): بر اساس استعلام سالیانه نرخ نامه سرویسی خودرو از اتحادیه تاکسیرانی استان مذکور یا شورای شهر و پرداخت به صورت ترکیب سرویس طی شده و ساعت حضور.

مثال: در این روش هر خودرو حداقل بایستی ۱۷۵ ساعت در ماه در اختیار موسسه باشد و به صورت سرویسی (تریپی) فعالیت نماید. مبنای پرداخت در این روش میزان سرویس طی شده با رعایت حداقل حضور و حداقل دریافت مبنا که مورد تایید کمیته کارشناسی امور خودروئی می باشد.

روش سوم (خودرو در اختیار موسسه): در این روش قیمت پایه تعیین شده جهت هر دستگاه خودرو بر اساس ساعت موظفی (۱۷۵ ساعت) و جدول آنالیز قیمت پایه (پیوست شماره یک) محاسبه که به شرح جدول ذیل توسط کمیته کارشناسی امور خودروئی تدوین می شود محاسبه می گردد.

تبصره ۱: درصد افزایش سالیانه مبالغ ذکر شده در جدول برآورد هزینه در روش سوم (موضوع ماده ۱۲) جهت استخراج نرخ جدید سال بعد، بعهده کمیته کارشناسی امور خودروئی هر موسسه می باشد که در پایان اسفندماه هر سال یا نهایتا اردیبهشت سال بعد، توسط کمیته مذکور محاسبه و اعلام می گردد.

تبصره ۲: حداقل مبنای پرداختی در روش اول و دوم، از هفتاد درصد مبلغ جدول آنالیز پیوست مربوط به روش سوم نباید کمتر باشد.

تبصره ۳: موسسه می تواند در صورت لزوم و امکان از ظرفیت تاکسی های اینترنتی و آژانس های محلی موجود در منطقه جهت دریافت خدمات حمل و نقل درون شهری استفاده نماید.

ماده ۱۳

در صورت انتخاب روش خودرو در اختیار (روش سوم ماده ۱۲) قیمت پایه تعیین شده جهت هر دستگاه خودرو، بر اساس ساعت موظفی (۱۷۵ ساعت) منطبق با جدول آنالیز قیمت پایه (پیوست شماره یک) که به شرح جدول ذیل توسط کمیته کارشناسی امور خودروئی تعیین می گردد.

جدول شماره ۱: طبقه بندی خودروها

ردیف	تیپ خودرو	انواع خودرو بر اساس تیپ خودرو	میزان پرداختی ماهیانه جهت هر خودرو
۱	خودرو تیپ A	سمند، پژو ۴۰۵، تندر، پژو پارس، دنا، سورن، تارا، شاهین، مزدا تک کابین، وانت پیکان، پراید بار	بر اساس پیوست شماره یک
۲	خودرو تیپ B	وانت مزدا دوکابین و تندر وانت	بر اساس پیوست شماره یک
۳	خودرو تیپ C	وانت نیسان	بر اساس پیوست شماره یک
۴	خودرو تیپ D	خودروهای دو دیفرانسیل نظیر کاپرا و …	بر اساس پیوست شماره یک

تبصره ۱: مسئولیت تعیین یکی از سه روش فوق (موضوع ماده ۱۲) یا ترکیب آنها و همچنین میزان درصد افزایش سالیانه ارقام فوق الذکر به عهده کمیته کارشناسی امور خودروئی مربوطه و تأیید معاون توسعه مدیریت و منابع موسسه می باشد.

تبصره ۲: در خصوص خودروهایی با تیپ و کلاس بالاتر یا پایین تر از خودروهای مندرج در جدول فوق و نیز خودروهای ون، مینی بوس و اتوبوس در اختیار و … با ارائه دلایل توجیهی توسط کمیته کارشناسی امور خودروئی با رعایت سقف قیمت، مجاز به استفاده می باشد.

تبصره ۳: در خصوص قیمت گذاری خودروهای تیپ A، B، C و D در شرایط خاص با ارائه دلائل توجیهی (مدل خودرو، میزان خدمات و مقتضیات جغرافیایی، اقلیم منطقه ای و جاده ای و …)، کمیته کارشناسی امور خودروئی با تایید معاون توسعه مدیریت و منابع موسسه مجاز می باشد مبلغ پایه تعیین شده را حداکثر ده درصد کاهش یا افزایش دهد و در صورت نیاز به افزایش بیش از ده درصد با تایید بالاترین مقام موسسه امکان پذیر خواهد بود.

تبصره ۴: کمیته کارشناسی امور خودروئی موسسه مجاز می باشد براساس سنوات خودرو (مدل خودرو) به ازای هر سال کارکرد بیشتر از سقف تعیین شده در ماده ۹، حداکثر تا سقف سه درصد نسبت به کاهش قیمت پایه اقدام نماید.

تبصره ۵: در صورت درخواست پیمانکار مبنی بر تعدیل یا بازنگری مبالغ مندرج در جدول شماره ۱، کمیته کارشناسی امور خودروئی نرخ جدید را محاسبه و با تأیید معاون توسعه مدیریت و منابع موسسه به کمیسیون ماده ۹۴ جهت تصمیم گیری اعلام می نماید.

تبصره ۶: تا قبل از تکمیل ساعت موظفی امکان استفاده و پرداخت ساعت اضافه کاری یا آنکالی میسر نمی باشد.

ماده ۱۴: سایر شرایط

1. موسسه مجاز است به پیشنهاد کمیته کارشناسی امور خودرویی و تأیید معاون توسعه مدیریت و منابع در خصوص استفاده رانندگان از بیمه تکمیلی و بیمه عمر و حادثه، با تقبل هزینه توسط شخص راننده با رعایت صرفه و صلاح موسسه، تصمیم گیری و اقدام نماید.
2. موسسه مجاز است به پیشنهاد کمیته کارشناسی امور خودرویی و تأیید معاون توسعه مدیریت و منابع به منظور متحدالشکل نمودن البسه رانندگان نسبت به تأمین آن (شامل دو عدد پیراهن، دو عدد شلوار، یک جفت کفش) در طول یکسال به ازای هر نفر نیروی تحت پوشش از طریق پیمانکار اقدام نماید.
3. اختصاص مدت زمان مرخصی جهت تعمیرات و سرویس ماهیانه خودرو با شرایط زیر امکان پذیر می باشد: الف) پیمانکار موظف است کارکرد ماهیانه خودرو مورد نظر را تکمیل و یا در صورت لزوم نسبت به جایگزینی خودرو همسان مورد تایید واحد نقلیه، سه روز قبل از شروع برای مدت مرخصی اقدام نماید. ب) مرخصی سرویس ماهیانه خودرو قابل ذخیره یا انتقال به ماه بعد نمی باشد.
4. در اعزام خودرو در شرایط بحران نظیر سیل، زلزله، بلایا و … با تشخیص کمیته کارشناسی امور خودروئی تا دو برابر مبلغ یکساعت کارکرد موظفی امکان افزایش قیمت وجود دارد.
5. در صورت بروز حادثه جهت خودرو یا راننده در هنگام ارائه خدمت در شرایط بحرانی (نظیر سیل، زلزله، بلایا طبیعی، اغتشاشات …) کمیته کارشناسی امور خودرویی می تواند ضمن برآورد خسارت وارده موضوع را جهت طرح و اتخاذ تصمیم به منظور جبران خسارات وارده به هیئت رئیسه موسسه ارجاع نمایند.

تبصره (ذیل بند ۲): مبلغ هزینه شده بابت البسه مذکور به صورت فاکتوری به پیمانکار قابل پرداخت می باشد؛ لذا هزینه آن در آنالیز قیمت پایه و پیشنهادی لحاظ نمی گردد.

ماده ۱۵: نحوه محاسبه اضافه کار

قیمت نهایی یکساعت اضافه کاری با فرمول ذیل جهت هر سه روش (ماده ۱۲) محاسبه و قابل پرداخت می باشد:

• قیمت یکساعت کارکرد موظفی (روش اول) = براساس نرخ اعلام شده توسط اتحادیه تاکسیرانی یا شورای شهر.
• قیمت یکساعت اضافه کاری (روش اول) = قیمت یکساعت کار موظفی ضربدر هشت دهم (۰/۸).
• قیمت یکساعت کارکرد موظفی (روش دوم و سوم) = قیمت نهایی کارکرد خودرو تقسیم بر ۱۷۶ (ساعت کارکرد ماهیانه).
• قیمت یکساعت اضافه کاری (روش دوم و سوم) = قیمت یکساعت کار موظفی ضربدر پنج دهم (۰/۵).

تبصره ۱: به تشخیص کمیته کارشناسی امور خودروئی، قیمت یکساعت اضافه کاری در روزهای تعطیل نهایتا حداکثر تا سقف یک و نیم برابر یک ساعت کار موظفی در ایام عادی قابل پرداخت می باشد.

تبصره ۲: تعیین حداکثر سقف اضافه کاری (با احتساب سقف ۴۰ ساعت آنکالی که معادل ۱۰ ساعت موظفی می باشد)، بعهده کمیته کارشناسی امور خودروئی می باشد.

ب) نحوه محاسبه هزینه یک کیلومتر ترددهای برون شهری — ماده ۱۶

به منظور محاسبه هزینه یک کیلومتر ترددهای برون شهری جهت خودروهایی که به روش سوم قیمت گذاری می شوند (موضوع ماده ۱۳) از فرمول ذیل استفاده می شود.

قیمت یک کیلومتر ماموریت = قیمت یکساعت اضافه کار × (۳ درصد تا ۴ درصد به تشخیص کمیته کارشناسی امور خودروئی).

تبصره ۱: در روش اول و سوم نحوه محاسبه بیتوته و شب مانی در ترددهای برون شهری به صورت ذیل محاسبه می شود: پس از محاسبه کیلومتر تردد شده و پیمایش برون شهری انجام شده، نحوه محاسبه ساعت توقف در اینگونه ترددهای برون شهری، از ساعت ۱۶ تا ۲۲ معادل ساعت اضافه کاری و از ساعت ۲۲ تا ۷ صبح به ازای هر ساعت معادل ۵۰ درصد یکساعت اضافه کاری قابل پرداخت می باشد.

تبصره ۲: مبنای محاسبه مسافت در مأموریت بین شهری (بالاتر از ۳۰ کیلومتر) از خروجی شهر مبدأ تا ورودی شهر مقصد می باشد. (توصیه می گردد در مأموریت های بین شهری با مسافت بیش از ۵۰۰ کیلومتر از ظرفیت حمل و نقل عمومی از جمله هواپیما، قطار و … استفاده گردد.)

ج) نحوه محاسبه آنکالی — ماده ۱۷

قیمت نهایی محاسبه ساعت آنکالی برای خودروهایی که به روش اول، دوم و سوم قیمت گذاری می شوند با فرمول ذیل محاسبه می گردد:

نحوه محاسبه آنکالی: هر چهار ساعت آنکالی معادل یکساعت کار موظفی می باشد و در صورتی که خودرو فراخوانده شود ساعت اضافه کاری براساس مفاد ماده ۱۵ محاسبه می شود.

تبصره: حداکثر سقف ساعت آنکالی توسط کمیته کارشناسی امور خودروئی موسسه تعیین می گردد.

بخش هشتم: نحوه اختصاص خودرو و برآورد حجم خودروی مورد نیاز

الف) نحوه اختصاص خودرو جدید — ماده ۱۸

اختصاص مجوز به کارگیری خودرو، با درخواست واحد و داشتن یکی از شرایط زیر، پس از بررسی و تأیید کمیته کارشناسی امور خودروئی صادر خواهد شد:

• راه اندازی و توسعه شبکه بهداشتی درمانی یا مراکز جدید بر اساس مفاد مصوبات شورای گسترش شبکه های بهداشتی درمانی و ابلاغ تشکیلات تفصیلی مراکز و شبکه های بهداشت و درمان از جانب مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری وزارت.
• تحویل دو دستگاه از هر نوع خودرو اعم از فرسوده فعال، پرهزینه و یا خودروهای مازاد دولتی به واحد نقلیه، جهت صدور یک مجوز جدید.

تبصره ۱: در صورت تمایل واحد برای تبدیل خودروی در اختیار به تاکسی سرویس (تلفنی/اینترنتی)، به ازای کاهش یک خودرو، معادل ۲۰۰ ساعت به مجوز حجم ساعت تاکسی سرویس اضافه می گردد و در صورت تمایل به تبدیل تاکسی سرویس (تلفنی/اینترنتی) به خودروی در اختیار، معادل ۲۵۰ ساعت از حجم تاکسی سرویس کسر می گردد.

تبصره ۲: جهت برنامه ها و طرح های موقت که در امور جاری واحد پیش بینی نشده است، مجوز برای مدت محدود با تایید مدیر امور پشتیبانی و رفاهی صورت خواهد پذیرفت.

ب) نحوه محاسبه تعداد خودروی مورد نیاز — ماده ۱۹

تعیین تعداد خودروی مورد نیاز ستاد شبکه و مراکز بهداشت براساس متغیرهایی نظیر تعداد: کارکنان کل شبکه، پزشک غیر مقیم، مراکز جامع سلامت، خانه های بهداشت، پایگاه های سلامت و نیز مساحت شهرستان، میزان پیمایش برحسب کیلومتر و تعداد پیمایش درون شهری و برون شهری و … بایستی به صورت واقعی و براساس بازدید میدانی استخراج و به کمیته کارشناسی امور خودروئی ارائه شود. تعیین تکلیف نهایی برعهده کمیته کارشناسی امور خودروئی می باشد.

فرمول پیشنهادی جهت محاسبه تعداد خودروی مورد نیاز ستاد شبکه و مراکز بهداشتی:

تعیین تعداد خودرو مورد نیاز جهت شبکه های بهداشت و درمان براساس متغیرهایی نظیر تعداد پرسنل کل شبکه، تعداد پزشک غیر مقیم، تعداد مراکز جامع سلامت، تعداد خانه بهداشت و پایگاه سلامت و مساحت شهرستان بر اساس فرمول پیشنهادی زیر محاسبه می‌گردد:

Y = [ (X₁ ÷ ۳۲ + X₂ ÷ ۱/۲ + X₃ ÷ ۱/۱ + X₄ ÷ ۳ + X₅ ÷ ۵۲۰) ] ÷ ۵ × Z₁

• Y = تعداد خودرو مورد نیاز
• X₁ = تعداد پرسنل کل شبکه
• X₂ = تعداد پزشک غیر مقیم
• X₃ = تعداد مراکز جامع سلامت
• X₄ = تعداد خانه بهداشت و پایگاه سلامت
• X₅ = مساحت شهرستان به کیلومتر مربع
• Z₁ = ضریب فاصله تا مرکز استان (تا ۲۰۰ کیلومتر ضریب یک، ۲۰۰ تا ۴۰۰ کیلومتر ضریب ۱/۱ و بیشتر از ۴۰۰ کیلومتر ضریب ۱/۲ تعلق می گیرد)

نکات مهم

• فرمول فوق جهت سهولت در برآورد میزان خودرو مورد نیاز در شبکه های بهداشت و درمان می باشد.
• بنا به شرایط اقتضایی حاکم بر هر شبکه بهداشت و درمان، کمیته کارشناسی امور خودروئی مجاز می باشد با ارایه دلایل توجیهی و بازدید میدانی و بررسی سایر شاخص های کلیدی عملکردی نسبت به افزایش یا کاهش تعداد خودرو استخراج شده از این فرمول، تا سقف سی درصد اقدام نماید.
• شاخص های کلیدی عملکردی نظیر تعداد ماموریت درون شهری، تعداد ماموریت برون شهری، متوسط پیمایش، پراکنش مراکز تحت پوشش، پشتیبانی مراکز ستادی و حاشیه شهر، اساتید اعزامی به دانشکده های تحت پوشش شبکه ها، صعب العبور بودن و … می باشد که بایستی به صورت واقعی و براساس بازدید میدانی استخراج و به کمیته کارشناسی امور خودروئی ارائه شود و نهایتا به عنوان یک درصد متغیر به فرمول فوق (نهایتا سقف سی درصد) کسر یا اضافه گردد.

مثال محاسبه تعداد خودروی مورد نیاز

جهت شبکه بهداشت و درمان بختگان استان فارس با اطلاعات زیر تعداد خودرو مورد نیاز را محاسبه کنید؟

• Y = تعداد خودرو مورد نیاز = ؟
• X₁ = تعداد پرسنل کل شبکه = ۱۷۰ نفر
• X₂ = تعداد پزشک غیر مقیم = ۳ نفر
• X₃ = تعداد مراکز جامع سلامت = ۶ مرکز
• X₄ = تعداد خانه بهداشت و پایگاه سلامت = ۲۱ خانه بهداشت و پایگاه سلامت
• X₅ = مساحت شهرستان به کیلومتر مربع = ۳۵۰۰ کیلومتر مربع
• Z₁ = فاصله بختگان تا مرکز استان بیش از ۴۰۰ کیلومتر می باشد، لذا در ضریب ۱/۲ ضرب می نماییم.

Y = [ (۱۷۰ ÷ ۳۲ + ۳ ÷ ۱/۲ + ۶ ÷ ۱/۱ + ۲۱ ÷ ۳ + ۳۵۰۰ ÷ ۵۲۰) ] ÷ ۵ × ۱/۲

Y = [ (۵/۳۱ + ۲/۵ + ۵/۴۵ + ۷ + ۶/۷۳) ] ÷ ۵ × ۱/۲

Y = [ (۲۶/۹۹) ] ÷ ۵ × ۱/۲

Y = ۶/۴۶

تعداد خودرو مورد نیاز شبکه بهداشت و درمان شهرستان علی آباد با ۱۷۰ نفر پرسنل، با ۳ نفر پزشک غیر مقیم، با ۶ مرکز جامع سلامت، با ۲۱ خانه بهداشت و پایگاه سلامت، با مساحت ۳۵۰۰ کیلومتر مربع و همچنین با فاصله بیش از ۴۰۰ کیلومتر تا مرکز استان (z=1.2) تقریبا برابر با ۶ خودرو می باشد.

ماده ۲۰

تعیین تعداد خودروی مورد نیاز مراکز آموزشی درمانی/بیمارستان ها بر اساس متغیرهای اثرگذار نظیر تعداد: تخت فعال، اساتید و پزشکان غیر مقیم، کارکنان مرکز درمانی، خرید حضوری تدارکات و نیز گستردگی جغرافیایی (فاصله مکانی تا مراکز)، تعداد پیمایش درون شهری و برون شهری، میزان پیمایش برحسب کیلومتر و … می بایست به صورت واقعی و براساس بازدید میدانی استخراج و به کمیته کارشناسی امور خودروئی ارائه شود. تعیین تکلیف نهایی برعهده کمیته کارشناسی امور خودروئی می باشد.

ماده ۲۱

تعیین تعداد خودروی مورد نیاز دانشکده های آموزشی/مراکز تحقیقات بر اساس متغیرهای اثرگذار نظیر تعداد: گروه های آموزشی، اساتید، کارکنان، دانشجویان و نیز میانگین فاصله تا مرکز، تعداد پیمایش برون شهری و درون شهری، میزان پیمایش بر حسب کیلومتر و … می بایست به صورت واقعی و براساس بازدید میدانی استخراج و به کمیته کارشناسی امور خودروئی ارائه شود. تعیین تکلیف نهایی برعهده کمیته کارشناسی امور خودروئی می باشد.

ماده ۲۲

تعیین تعداد خودروی مورد نیاز ستاد موسسه بر اساس متغیرهای اثرگذار نظیر تعداد: مدیران، کارکنان، شهرستان های تابعه، مأموریت های درون شهری و برون شهری و نیز میانگین فاصله تا مرکز، میزان پیمایش درون شهری و برون شهری برحسب کیلومتر و … می بایست به صورت واقعی و براساس بازدید میدانی استخراج و به کمیته کارشناسی امور خودروئی ارائه شود. تعیین تکلیف نهایی بر عهده کمیته کارشناسی امور خودروئی می باشد.

ماده ۲۳

عقد قرارداد با رعایت آیین نامه مالی و معاملاتی دانشگاه/دانشکده های علوم پزشکی و موسسات وابسته با در نظر گرفتن حد نصاب معاملات از طریق سامانه تدارکات الکترونیک دولت ضروری است.

این دستورالعمل در ۲۳ ماده و ۲۵ تبصره تدوین گردیده است.

منبع : سایت حسابداری بیمارستان
کانال تلگرام @hospitalaccounting