نکات کنترلی پرداخت‌های پرسنلی؛ مقیمی و آنکالی، بهره‌وری و کای تشویقی
قاعده کلی: پیش از هرگونه پرداخت پرسنلی، گام اول اطمینان از شرایط احراز پرداخت بر اساس دستورالعمل مربوطه است و گام دوم صحت محاسبه پرداخت بر اساس همان دستورالعمل.
۱. اسناد مقیمی و آنکالی
- ساعات موظف ابتدا طبق تایمکس پر شود.
- ساعات موظف از ساعات مقیمی تفکیک شود و مقیمی فقط مازاد بر ساعات موظف پرداخت شود.
- اگر پزشک به هر دلیل تایمکس ندارد یا ساعات موظف پر نشده، پرداخت ممنوع است.
در صورت تشخیص و پذیرش مسئولیت پرداخت توسط رئیس مرکز، سند با قید این متن پرداخت می‌شود:
متن تأیید رئیس مرکز — بر اساس گزارشات HIS و کارکرد بالینی پزشک و همچنین گزارشات دفاتر پرستاری، حضور پزشکان مورد تأیید بوده و ساعات فوق (آنکالی یا مقیمی) مازاد بر ساعات موظف مورد تأیید اینجانب می‌باشد.
۲. پرداخت‌های مشمولین بهره‌وری
- کنترل مأخذ محاسبه اضافه‌کار برای افرادی که در دو بخش یا مرکز مشمول و غیرمشمول بهره‌وری کار می‌کنند.
- کنترل اینکه بهره‌وری پایه در تایمکس نیروهای اضافه‌کار ثبت نشده باشد.
- کنترل نبودن شیفت‌های ۲۴ ساعته برای پرسنل مرکز فوریت‌ها.
- کنترل صحت بهره‌مندی افراد از قانون بهره‌وری (تعهدنامه و عدم اشتغال در بخش خصوصی).
- کنترل پست سازمانی افراد و اشتغال واقعی در همان پست.
۳. پرداخت کای تشویقی
- کنترل حکم افراد برای اطمینان از بهره‌مندی (مدرک پزشکی، دکترای حرفه‌ای).
- پرداخت به متخصص فقط بر اساس مجوزهای دریافتی از کارگروه.
- متخصص به عنوان پزشک عمومی به کار گرفته نشود.
- کنترل مجوز پرداخت کای تشویقی عمومی یا متخصص از کارگروه.
- کنترل بازه مجوز و پیگیری تمدید آن در صورت نیاز.
- کنترل تایمکس و برنامه شیفت.
منبع : دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
منبع : سایت حسابداری بیمارستان
کانال تلگرام @hospitalaccounting