آیا در روند برگزاری مناقصات دانشگاه های علوم پزشکی، انتخاب کمترین قیمت، انتخاب درستیه؟
آیا در روند برگزاری مناقصات دانشگاه های علوم پزشکی، انتخاب کمترین قیمت، انتخاب درستیه؟
طبق ماده 62 آئین‌نامه مالی و معاملاتی دانشگاه علوم پزشکی، در معاملات جزئی، کارپرداز موظفه به تشخیص و مسئولیت خود معامله رو با کمترین بهای ممکن انجام بده. این مبلغ، در سال 1404 تا سقف 285 میلیون تومنه. اما در معاملات متوسط، دیگه خبری از عبارت کمترین بها نیست و تامین کیفیت مورد نظر ملاک قرار گرفته. در این حالت، چنانچه بها به دست اومده مورد تایید مسئول واحد تدارکاتی یا مقام مسئول همتراز وی باشه، معامله با عقد قرارداد یا اخذ فاکتور انجام میشه.
یعنی در اینجا، کمترین بها الزاما مدنظر نیست.
در متن قانون برگراری مناقصات، مصوب ۱۳۸۳/۱۱/۰۳ هم، به جای عبارت کمترین قیمت از کم ترین قیمت متناسب استفاده شده. دستورالعمل تعیین دامنه قیمت‌های متناسب پیشنهادی در مناقصات یک مرحله‌ای و دو مرحله‌ای که در سال 1403 منتشر شد، در تعریف متناسب‌ترین قیمت اینطور عنوان شده که مناسب‌ترین پیشنهاد، پیشنهادی است که سه عامل قیمت، کیفیت و زمان به طور هم‌زمان و بهینه در نظر گرفته بشه. به عبارت دیگه، این پیشنهاد باید حداقل الزامات هر یک از این سه مولفه رو به‌طور مستقل و مجموعا برآورده کنه.
بر اساس همین دستورالعمل و دستورالعمل های مشابه که پیش از این منتشر شده، قیمت‌های غیرمنطقی (مثل کمترین قیمت‌ها) باید از روند مناقصه حذف میشن.
در ماده 71 هم، در مورد ارزیابی مالی و تعیین برنده مناقصه گفته شده که کمیسیون مناقصه باید با در نظر گرفتن تمام جوانب، از جمله ارزیابی فنی و بازرگانی، برنده رو انتخاب کنه. در اینجا هم تاکید شده که قیمت پیشنهادی برنده الزاما نباید کمترین قیمت باشه و تشخیص مناسب‌ترین قیمت بر عهده اعضای کمیسیون است.
پس به وضوح در آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌ها به این نکته اشاره شده که کمترین قیمت همیشه برنده نخواهد بود. اما سوال اینجاست که در عمل چطور می‌تونیم مناسب‌ترین قیمت رو تعیین کنیم؟ به عنوان مثال در مناقصه برای رختشویخانه بیمارستان، که کیفیت، زمان و هزینه همگی اهمیت ویژه‌ای دارن، مناسب‌ترین قیمت کدومه؟
@hospitalaccounting
کانال تلگرام @hospitalaccounting
منبع : سایت حسابداری بیمارستان